تایمز، تلفیق ثروت و تجمل در هیچ جای دنیا بهتر از خاورمیانه مشخص نیست. سردمداران نفت دنیا با میلیاردها دلار ثروت شان به ساخت بناهایی به یادماندنی روی آورده اند. اكنون در خاورمیانه قصرهای طلایی جای خود را به آسمانخراش ها و هتل های هفت ستاره زیر آب داده اند. موزه هنرهای اسلامی دوحه یك سمبل جدید ملی در قطر و نشانه یی در میان كشورهای حاشیه خلیج فارس به شمار می آید. موزه هنرهای اسلامی دوحه بدون شك بهترین موزه یی است كه به تازگی در دنیا ساخته شده است.
ایم پی معمار برجسته چینی - امریكایی و طراح این هرم شیشه یی لوورمانند تصمیم گرفت در آخرین پروژه بزرگش و در سن 91 سالگی ساخت موزه هنرهای اسلامی دوحه را برعهده بگیرد. البته به این شرط كه جزیره یی برای این كار در اختیارش گذاشته شود و بنایی كه او می سازد با هیچ بنای دیگری احاطه نشود. در نهایت پافشاری های «پی» جواب داد.
   
زمانی كه به محل بنای این موزه نزدیك می شوید ساختمان 37161 مترمربعی آن به شدت شما را تحت تاثیر قرار می دهد. البته به لطف الگوی هندسی اسلامی و معماری عربی ساختمان موزه این تاثیر به مذاق بیننده خوش می آید. پرده یی شیشه یی به ارتفاع 45 متر كه دریای آبی در آن انعكاس می یابد زیبایی این بنا را دوچندان كرده است.
گالری های این موزه با خوش نویسی، كاشی ها و سرامیك هایی از قرن هفتم به این طرف تزئین شده است. به گفته الیور واتسون گنبد نقره یی این موزه یكی از استثنایی ترین فضاهای خلق شده در دنیای معماری است. این موزه قرار است در ماه نوامبر افتتاح شود و در نقشه هنری دنیا خودی نشان بدهد. اما این پروژه اهمیتی ماورای معماری مدرن و هنر اسلامی دارد. این موزه می تواند اولین قدم در انقلاب فرهنگی برای تغییر هنر در سراسر كشورهای حاشیه خلیج فارس باشد.
شیخ های اصلاح طلب در طول دهه گذشته از ثروت خود برای تبدیل شهرهای سنتی شان به شهرهایی با استانداردهای مدرن جهانی مایه گذاشته اند. آنها اكنون به دنبال به دست آوردن چیزی هستند كه با پول نمی توان آن را خرید. شیخ های عرب در حال حاضر به دنبال فرهنگی جدید هستند. حاكمان قطر، دوبی و ابوظبی 100 میلیارد پوند صرف گالری ها و موزه های مدرن خود كرده اند. امیر قطر شیخ حمدبن خلیفه آل ثانی علاوه بر ساخت موزه اسلامی دوحه ساخت چهار موزه جدید دیگر را هم در نظر دارد. او در نظر دارد موزه ملی قطر را با كمك ژان نول معمار مدرنیست فرانسه بسازد. این در حالی است كه مقامات ابوظبی قصد دارند با صرف 20 میلیارد پوند در جزیره صعدیات نمونه قرن بیست و یكمی اهرام مصر را بسازند.
آنچه مسلم است شیخ های عرب معتقدند با تلفیق طلای سیاه و معماری غربی می توانند یك واحه فرهنگی در بیابان های دنیای عرب بسازند و هدف بلندمدت آنها هم احتمالاً تبدیل حاشیه خلیج فارس به پیوندی میان شرق و غرب و استفاده مالی و تجاری از این مساله است.
در شرایطی كه قیمت نفت در اوج قرار دارد این خرج ها برای دنیای عرب چندان هم هزینه گزافی نیست. اما سوالی كه در اینجا مطرح می شود این است كه آیا این موزه ها می تواند افراد محلی و بازدیدكنندگان بین المللی را به خود جلب كند؟ یا اینكه همانند قصرهای طلایی شیخ های عرب كه در طول دوره قبلی افزایش بهای نفت ساخته شد، بی مصرف باقی خواهند ماند.
حامیان این پروژه ها به خوبی می دانند جذب توریست های غربی برای دیدن این موزه ها و گالری ها كار بسیار دشواری است. چرا كه توریست ها احتمالاً علاقه یی به مسافرت با خطوط هوایی كه حتی نمی توانند نام آن را تلفظ كنند یا حضور در شهرهایی كه حتی نامی از آنها در نقشه دیده نمی شود ندارند. این یكی از دلایلی است كه قطر و ابوظبی پول فراوانی را برای ساخت این بناها صرف كرده اند. در هر حال بناهای مدرن ممكن است در صحراهای عربستان سر به آسمان بكشند اما باید دید آیا هنر مدرن هم در فرهنگ این ناحیه جایی برای رشد خواهد داشت؟
  

منبع : مینا شرفی٬ روزنامه اعتماد